Konstanty Ildefons Gałczyński (1905 - 1953)

Konstanty Ildefons Gałczyński (ur. 23 stycznia 1905, zm. 6 grudnia 1953), poeta polski.

Urodził się 23.I.1905 roku w Warszawie. Początkowo uczył się w rosyjskiej szkole kolejowej. Po wybuchu polskiej szkoły i grywał w polskim teatrze amatorskim. Po powrocie do Warszawy studiował przez pewien czas filologię klasyczną i anglistykę. W 1928 roku przyłączył się do grupy poetyckiej "Kwadryga" a także podjął współpracę z pismem satyrycznym "Cyrulik Warszawski". Dwa lata później ożenił się z Natalią Awałow, bohaterką jego licznych liryków. W 1934 roku osiadł w Wilnie, gdzie pisał do miejscowej prasy i radia. W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany, zaś we wrześniu dostał się do niewoli. Podczas okupacji jego wiersze ukazały się w drukowanych konspiracyjnie antologiach poezji Werble wolności i Słowo prawdziwe Do kwietnia 1945 roku przebywał w obozie jenieckim. W tym okresie napisał m.in. Pieśń o żołnierzach z Westerplatte i List jeńca.

Do Polski powrócił w 1946 r., zamieszkał w Krakowie. Współpracował m.in. z tygodnikiem "Przekrój", "Bluszcz", "Prosto z Mostu", "Tygodnikiem Powszechnym" oraz krakowskim kabaretem "Siedem kotów". W wielu wierszach upamiętnił atmosferę krakowską tamtych lat. Poczynając od 1950 roku każde lato spędzał w leśniczówce Pranie na Mazurach, gdzie powstały prawie wszystkie wybitniejsze utwory lat ostatnich.

Gałczyński stworzył oryginalny styl liryczny. Potrafił jednoczyć baśniową fantazję z realizmem, satyryczną groteskę i absurdalny dowcip z liryką nastrojową. Te cechy odnaleźć można w zbiorach jego wierszy Zaczarowana dorożka, poematach Koniec świata, Niobe, Wit Stwosz, powieści satyrycznej Porfirion Osiełek, cyklu groteskowych miniatur dramatycznych Zielona Gęś i humorystycznych felietonów poetyckich Listy z fiołkiem.

Od roku 1998 w Szczecinie organizowany jest prestiżowy konkurs poetycki (biennale), na cześć poety nazywany jest "Gałczynaliami".