Tomasz Pietrzak

Ur. 1982, mieszka w Siemianowicach Śląskich.

Autor tomu wierszy "Zaklinanie chwil" (2006). Laureat nagrody Open Poetry Contest, konkursu organizowanego przez The International Library of Poetry (Maryland, USA). Publikował w: "Toposie", "Odrze", "Nowej Okolicy Poetów", "Esensji", "[fo:pa]", "sZAFie Kwartalniku Literacko - Artystyczny" "PKP ZIN-ie", prasie lokalnej. Członek Postgeneracji.

Liczne publikacje w antologiach w kraju i zagranicą min. "Eternal Portraits" (USA, 2005), "Kałuża pod Hipermarketem", "Ból tworzenia tytułów", "Bez epickiego jutra" (2005), "Daj słowo" (Antologia Amnesty International, listopad 2006).

Jego wiersze tłumaczone były na język angielski, szwedzki i niemiecki. Publikuje min. na portalu Nieszuflada.pl jako Tomasz A. Pietrzak.

Najbardziej niedoceniany poeta. To ten, którego odkrywa się w zakurzonym antykwariacie, pomiędzy książką kucharską 101 sposobów na wieprzowinę a albumem ze strojami ludowymi. Ja takiego znalazłem i doceniłem - jest to Władysław Włoch, postać która się praktycznie zatarła na poetyckiej mapie, a szkoda bo ten rzeszowski, urodzony w 1941 roku autor ma naprawdę wiele do powiedzenia.

Najlepszy poeta. A co to za gatunek, ten najlepszy poeta? Dają za to medale? Może najbliższy, wtedy to tak. Sylvia Plath i jej poetycka konfesyjność, obrazowość i groza.

Poezja. Uzależnienie, z którego nie można się wyleczyć.

Marzenia. Motor, katalizator, siła napędowa i siła sama w sobie.

Warto. Oglądać się czasem za siebie

tommypi[vx]wp.pl