Anna Nogaj

Urodziłam się w 1980 r. w Kielcach. Ukończyłam całkiem niedawno filologię polską i teraz poszukuję wśrod tylu dróg samej siebie. Moją wielka pasją była jest i będzie literatura. Pewien profesor powiedział kiedyś, że "każda kolejna przeczytana książka ubogaca człowieka" i to jest niesamowite. Staram się wciąż odkrywać nowych autorów, zgłębiać juz poznanych i kształtować w ten sposób swój pogląd na literaturę. Wiem, że nie można otworzyć tej furtki na oścież, jednakże z czasem prześwit odrobinę się zmniejsza i pojawiają się coraz to piękniejsze widoki i doznania. "Poezją słodzę, poezją solę" mogę tak dziś rzec. Pisać zaczęłam już dawno, ale tak na poważnie to od trzech lat. Stawiam więc pierwsze, niepewne jeszcze kroki na artystycznym gruncie i mam nadzieję, że będzie coraz lepiej. Nie mam na swoim koncie większych osiągnięć poetyckich i czas dopiero zweryfikuje moje pisarskie próby. Hmm, a oprócz literatury pasjonuję sie wschodnimi sztukami walki. Uprawiam karate kyokushin osiem lat i nie myślę zakończyć tej sportowej przygody. Poprzez trenowanie staję sie z dnia na dzień osobą spokojniejszą i zdyscyplinowaną. A o to chyba także w życiu chodzi....

Najważniejsze książki. Doktor Żywago, Czekając na Godota, Ład serca.

Książki na makulaturę. Harleqiny...

Najbardziej niedoceniany poeta. Może nie najbardziej, ale wciąz za mało - Roman Brandstaetter.

Najlepszy poeta. Zbigniew Herbert.

Jeden wiersz. Może sprawić, że przez dłuższy czas będziemy partycypować na granicy dwu światów.

Poezja. To doszukiwanie się we wszystkim piękna i ubieranie myśli w barwne szaty słów.

Marzenia. Warto dla nich żyć. Zmieniają człowieka i rozświetlają jego codzienność.

Warto. Dążyc do wyznaczonego celu i nie przejmować się przeciwnościami losu.

Nie warto. Rozpamiętywać złych chwil i przechowywać w sobie urazy.

braveheart7[vx]gazeta.pl