Ania Nowaczyńska

Urodziłam się 25 listopada 1974r. w Świdniku. W latach 1995-1997 działałam w ZLP w Lublinie oraz współpracowałam z Fundacją im. Marii Bachczyc-Rudnickiej. W 1996r. z rodzinnego Lublina przeprowadziłam się do Warszawy i rozpoczęłam działalność w Grupie Poetyckiej "Wybór" przy Oddziale Warszawskim ZLP. Po urodzeniu synka w 2002r. współpraca z ww. grupą niestety zanikła, choć kontakty osobiste pozostały. Nadal jednak twórczo działam, lecz nie pod egidą żadnego większego Stowarzyszenia. Od kilku lat pracuję w Spółdzielczości Mieszkaniowej. Uwielbiam fotografować. Słucham z pasją jazzu i jego odmian. Ostatnio kształcę się w kierunku projektowania zieleni. Niedoszła archiwistka.

Moje wiersze prezentowane były w prasie literackiej, na antenie Radia Lublin, na wieczorach autorskich oraz w almanachu poetyckim Słowo w milczeniu dojrzewa (ZLP Oddział w Lublinie 1999), w piśmie "POEZJA dzisiaj" (W-wa Nr 13/14 2000), w antologii Przypadkowi Pasażerowie Codzienności (Ogólnopolski Klub Poetów 2000 przy ZLP Warszawa), w kwartalniku "AKCENT" (Lublin Nr 1-2 2002), w krakowskim dwumiesięczniku "STUDIUM" (marzec 2006). Otrzymałam również kilka nagród: wyróżnienie w konkursie na tom poezji im. M. Czechowicza (Lublin 1995), I nagrodę w Turnieju Jednego Wiersza na Warszawskiej Jesieni Poezji (Warszawa 1998) oraz III nagrodę w tym samym konkursie (Warszawa 1999). Ostatnie nagroda to I miejsce w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim Jednego Wiersza Chojnice 2005. Nagroda ta ma dla mnie szczególne znaczenie bo w jury zasiadali znakomici Krzysztof KUCZKOWSKI, Wojciech KASS i Wojciech KUDYBA.

Najważniejsze książki.
- B. SCHULZ - Sklepy cynamonowe;
- J.CZECHOWICZ - Wiersze wybrane ze wstępem T. RÓŻEWICZA;
- I.B.SINGER - Sztukmistrz z Lublina;
- J.SZANIAWSKI - Dramaty;
- F. DOSTOJEWSKI - Zbrodnia i kara;
- T.SLIWIAK - Żywica

Najlepszy poeta. K.I. Gałczyński z domieszką J. Czechowicza, H. Poświatowskiej, szczyptą młodego K. Siwczyka i K. Piskały.

Jeden wiersz. Czesław Miłosz - Campo di Fiori

Pierwszy wiersz. Napisany pod ławką na lekcji języka polskiego, w zachwycie nad madonnami Harasymowicza.

Poezja. Antidotum na prozę życia.

Marzenia. Fotografować dzieci. Dorosłych też.

Warto. Uśmiechać się. Uśmiech otwiera drzwi.

smoczyki[vx]wp.pl