poezja.eu

Salon Pomarańczowy Salon

plujemy

w szklanych płytkach paskudnie odbija się
pestka czereśni i duchy jakieś pospolitsze
mniej czyśćcowe proszą o kieliszek wina

zasypiając w nie swoich łóżkach
potrójnie widzimy helikopter
ja ty i
dlaczego akurat helikopter?

na weselu podrzucano w górę pannę młodą
(drunken with happiness) było jej jak w niebie
przeliczyła się o kilka centymetrów
i zahaczyła szyją o śmigło

a teraz prosi o kieliszek owocowego wina
a kysz!
plujemy...
wiesz,

po moich rozespanych powiekach
malował cień zielonej jarzębiny
lubiłam zza niego patrzeć na słońce
tak ciepło pachniało pranie

przez siatkę pod bzem karmiłam sąsiadów
twarożkiem (taka mała konspiracja)
w zamian nauczyli mnie wspinać się na drzewa

wśród krzewów ogrodu
pierwsze zabawy w małpy
drugie gry w czerwone
trzecie wyliczanki

uważajcie na siebie!

było, minęło
teraz ty smakujesz agrestem
co z tego że jedziesz na rowerze
w ultramarynowe niebo przecież
poślizgniesz się na zgniłym jabłku
albo gołębim gównie

najbardziej lubi się to na co trzeba długo
czekać - więc czekaj
czekaj sprawdź to jesienią
jabłonie się rumienią ptakami

raj ma kolor czerwony
miłość kwitnie wiosną
"Lepiej mieć w sercu ranę niż kamień zamiast serca"

oddam kamień sposobem pani Woolf
ale przedtem otworzę ci zdziwione oczy
nie pomogłeś zgubiłeś klucze portfel
mnie

wciąż dajesz rady innym
ja oddychając wodą pozbywam się ka - mienia

(a tak chciałam uderzyć cię w pysk)
Przysięgam ci
Moja
Ojczyzno
Nigdy
Nie wytrzeźwieję
/J. Kofta/

w czasach gdy nie znałam jeszcze Szarego
poematu z przyjemnością p r z e g r y z a ł a m
szklankę wódki o barwie twoich warg

mówiłeś smacznego

dziękowałam
za wszystkie dna które razem
osiągnęliśmy - w kieliszkach pusto
piłeś dwa razy więcej ode mnie

-

na odwyku mają dobrych dentystów
- niemądre pytanie nie zadane, w połowie przerwę -
/Jonasz Kofta/

śniąc o M uwięzionym w słoiku dżemu patrzę
na zegarek - nocą czas mnie zasypuje jak śnieg
i chcę wrócić do domu

nie zaczęłam a skończyłam za wcześnie
i w bardzo niewygodnym miejscu

na niektórych korytarzach neuronów nie ma Boga
tam bomby wybuchają wpół zdania jak śmiech
i budzę się z matką na policzku
gdybym wierzyła w reinkarnację pewnego dnia
w swoim lustrzanym odbiciu widziałabym ciebie

nie miałabym skoliozy, kilku zębów
braku blizny i zdrowego serca

przyjdę do ciebie
kiedy wyjdę pies obliże ci policzek

nie drgniesz
/[sic!] - "Pea Sorela"/

Tak sobie myślę - łatwo przewidzieć
przyszłość. Na przykład zachód słońca
jest codziennie, a ty jak zwykle rano
kupisz gorzką czekoladę u rudej pani
w sklepiku pod wierzbą. Widzisz?

Nie trzeba być prorokiem aby
znać datę wyjścia na świat twojej
embrionalnej córki, która się
nie narodzi, ale w zamian zaoferuje
przeszczep dla chorej żony bez
kiedyś żyjącego dawcy. Myślisz

że będzie prościej? Możliwe
bardzo możliwe, ale z drugiej
strony czekolada, słońce, ruda
pani ze swoim sklepikiem
i przyszłość na nic nie
przydadzą się duchowi
"ogień w polu,
jego szkielet z wiatru"
/Marzanna Bogumiła Kielar/

tamten przyjemny wyraz twarzy
urzekał wszystkich z wyjątkiem
mnie - wtedy jeszcze nie istniałam

a potem przyszło zło
i było głośno -
berety i jabłka krzyczały

piotrze z bombonierką leków
uśmiechaj się do mnie bezzębnie